10 gündür İstanbuldaydım… Sadece yoruldum… Gerçi dinlenmek için gittiğimi söyleyemem hatta kalabağın içinde ard arda aksilikler yaşayacağımı bilerek gittiğim yaz okulundan pek de eli boş dönmüş ve rezil olmuş sayılmam.

İstanbul’da, 10 gündür, İstanbulluların varlığını sorgulamadan gerçek kabul ettiği manzaranın etkisi altında gerçekten hipnozun etkisinde yaşadığı gibi yaşadım. Sabahları erkenden kalkıp trafiğe yakalanmadan Beşiktaş iskelesine geldim. Vapurla üsküdara geçerken boğazın trafiğinden faydalanıp peynir-simitle kahvaltımı yaparken her seferinde boğaz manzarasının beni etkilemesine izin verdim tabiki :)) Üsküdar’dan çengelköye kadar boğazdaki gemilerle yarıştım her sabah. Fazla konuşmadım, merak etmedim, sesimi çıkarmadım. Hareket ettim. Geceleri kaldığım misafirhanedeki evlilik törenlerine davetsiz katılıp alkışladım. Masada saatlerce oturup çalışıryormuş gibi yaparak düşündüm. Her seferinde farklı parametrelerle kafamda gelecek kritik 3-4 ayın simülasyonunu yapmaya çalıştım. Potansiyel arkadaşlar edindim. Diğer arkadaşlıklarımı gözden geçirdim. Fazla uyuyamadım. Sürprizler yaşamadım. Ne olduğunu bilmediğim bazı şeyleri özledim.